-

UBACROMIAL IMPINGEMENT SYNDROME

This is the most common painful condition of the shoulder. It frequently affects the age groups 40-60 years and in 30% of cases it may also be associated with a rotator cuff tear. Symptoms include pain and weakness on activity, especially on elevating the arm sideways. The pain is usually localised around the deltoid muscle and may interrupt sleep. Subacromial impingement syndrome results from abnormal contact between the greater tuberosity and the under surface of the acromion during shoulder abduction. Classically this contact occurs at 60°-120° of shoulder abduction resulting in a painful arc in mid abduction as illustrated in the opposite diagram. The underlying causes of subacromial impingement syndrome are multifactorial, but rotator cuff dysfunction (weakness) is probably the most likely cause. In a normal shoulder, the coordinated action of the rotator cuff muscles stops any abnormal contact within the subacromial space between the opposing bony surfaces. Rotator cuff dysfunction is often due to degenerative changes within the rotator cuff muscles and is an age related phenomenon (>40 years). In a minority of cases, rotator cuff dysfunction may follow a painful injury or traumatic tear of the rotator cuff muscles. Subacromial impingement syndrome is a vicious cycle. The pain associated with this condition increases the rotator cuff weakness (due to pain inhibition). This then exacerbates the abnormal contact between the apposing bony surfaces within the subacromial space, hence aggravating the impingement pain. In the long-term subacromial impingement syndrome would result in secondary changes within the subacromial space such as formation of an acromial hook or an inflammatory bursitis, thus further exacerbating the impingement syndrome. The diagnosis could be confirmed by abolishing the pain using a local anaesthetic injection into the bursa. MRI or shoulder ultrasound is frequently used to confirm or rule out other associated conditions such as a rotator cuff tear. The treatment for subacromial impingement syndrome is dependant on the severity of the symptoms, age and occupation of the patient as well as whether there is an associated rotator cuff tear. If this condition is not associated with a rotator cuff tear, the initial treatment consists of a steroid injection into the subacromial bursa to decrease the pain followed by physiotherapy to rehabilitate the weakened rotator cuff muscles. Any residual stiffness in the shoulder should also be addressed with regular stretching exercises. This method of treatment could be successful in up to 70% of cases, although occasionally up to 3 separate injections are necessary to fully resolve the pain. In cases that fail to improve with injections and physiotherapy, surgical intervention may be required. In these cases arthroscopic subacromial decompression is the treatment of choice and carries a success rate of around 90%. Please use the following link for more information on Arthroscopic Subacromial Decompression. In cases where the subacromial impingement syndrome is associated with rotator cuff tear, rotator cuff repair may also be necessary as part of the procedure. Depending on the size of the tear, the repair could be achieved using arthroscopic or open techniques. Regardless of the method of treatment, physiotherapy to strengthen the rotator cuff muscles remains an integral part of the treatment to avoid recurrence of symptoms in the long-term.  5487

Subacromial Impingement Syndrome Abnormal contact between the greater tuberosity and under surface of acromion in mid abduction Secondary Changes Impingement Cycle Subacromial Steroid Injection Arthroscopic Subacromial Decompression

- دیریست دلم گرفته باران
اشکم که ز غم سرشته باران
چندیست "اسیر دست اویم"
بر لوح دلم نوشته باران!
باران! دل من چو راز دارد،
از او طلب نیاز دارد،
آن ماه سفر کرده ی دیروز،
مرغیست خموش و ناز دارد.
باران به دلم غمی نشسته
من بال و پرم. ولی شکسته!
باران مه من چه حال دارد؟؟؟
این دل ز تو هم سوال دارد!
باران برِ من ببار باران
از او خبری بیار باران
آه ای دل ناصبور، صبری
آرام بمان، قرار قدری...

-  5487 5487 5487 5487 در رفتگی یا نیمه در رفتگی

5487 5487 5487علایم‌ شایع‌  5487

درد، تورم‌، و بدشكلی‌ شدن‌ ناگهانی‌ یك‌ مفصل‌ پس‌ از آسیب‌ محدودیت‌ حركت‌ یا اصولاً عدم‌ تحرك‌ در اطراف‌ مفصل‌ در رفته‌  5487

5487 5487 5487 علل‌  5487

وارد آمدن‌ آسیبی‌ كه‌ باعث‌ كش‌ آمدن‌ یا پاره‌ شده‌ رباط‌های‌ اطراف‌ مفصل‌ كه‌ استخوان‌ها را در كنار هم‌ نگاه‌ می‌دارند شود. كم‌ عمق‌ یا غیرطبیعی‌ بودن‌ مادرزادی‌ سطوح‌ مفصلی‌ آرتریت‌ روماتویید یا سایر بیماری‌های‌ رباط‌ها و بافت‌ اطراف‌ مفصل‌. كشیدن‌ ناگهانی‌ دست‌ یا پای‌ كودكان‌  5487

5487 5487 5487 عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر  5487

آرتریت‌ روماتویید سابقه‌ خانوادگی‌ در رفتگی‌ مادرزادی‌ مفصل‌ ران‌ وارد آمدن‌ آسیب‌ مكرر به‌ مفصل‌  5487

5487 5487 5487پیشگیری‌  5487

اگر كار شما سنگین‌ است‌ یا ورزش‌های‌ سنگین‌ انجام‌ می‌دهید، روش‌ محافظت‌ از مفاصل‌ مربوطه‌ را فرا بگیرید. از وسایل‌ محافظتی‌ مثل‌ باند الاستیك‌، زانوبند یا شانه‌ بند، و جوراب‌های‌ محافظتی‌ مخصوص‌ استفاده‌ كنید. شیرخواران‌ باید از نظر در رفتگی‌ مادرزادی‌ مفصل‌ ران‌ در زمان‌ تولد و در معاینات‌ دوره‌ای‌ بعدی‌ مورد بررسی‌ قرار گیرند.  5487

5487 5487 5487 عواقب‌ مورد انتظار  5487

معمولاً با درمان‌ زودهنگام‌ قابل‌ معالجه‌ است‌. پس‌ از جا انداختن‌ دررفتگی‌، شاید نیاز باشد مفصل‌ با گچ‌ یا آویزان‌ كردن‌ دست‌ از گردن‌ به‌ مدت‌ 8-2 هفته‌ بی‌حركت‌ شود.  5487

5487 5487 5487عوارض‌ احتمالی‌  5487

آسیب‌ به‌ رشته‌های‌ عصبی‌ یا رگ‌های‌ خونی‌ مهمی‌ كه‌ از نزدیكی‌ مفصل‌ می‌گذرند، كه‌ ممكن‌ است‌ علایمی‌ مثل‌ بی‌حسی‌، سردی‌، و رنگ‌پریدگی‌ ایجاد كنند.  5487

5487 5487 5487 درمان‌  5487

5487 5487 5487 اصول‌ كلی‌  5487

بلافاصله‌ پس‌ از آسیب‌: - كیسه‌ یخ‌ روی‌ مفصل‌ آسیب‌ دیده‌ بگذارید تا متورم‌ نشود. - فردی‌ كه‌ آموزش‌ ندیده‌ نباید سعی‌ كند مفصل‌ را جا بیاندازد. - به‌ هنگام‌ انتقال‌ فرد آسیب‌ دیده‌ به‌ پزشك‌، مفصل‌ آسیب‌ دیده‌ را آتل‌ ببندید یا از گردن‌ آویزان‌ كنید تا حركت‌ نداشته‌ باشد. - بررسی‌ تشخیصی‌ شامل‌ عكسبرداری‌ از مفصل‌ و استخوان‌های‌ اطراف‌ می‌شود. - درمان‌ امكان‌ دارد شامل‌ جا انداختن‌ مفصل‌ باشد. - گاهی‌ برای‌ جا انداختن‌ مفصل‌ از جراحی‌ استفاده‌ می‌شود. - پس‌ از جا انداختن‌ چه‌ بدون‌ جراحی‌ و چه‌ با جراحی‌، معمولاً مفصل‌ با آتل‌ یا گچ‌ بی‌حركت‌ می‌شود تا در روند بهبود خلالی‌ وارد نشود. - در صورت‌ بروز مكرر دررفتگی‌، ممكن‌ است‌ نیاز به‌ بازسازی‌ یا تعویض‌ مفصل‌ وجود داشته‌ باشد.  5487

5487 5487 5487 داروها  5487

بیهوشی‌ عمومی‌ یا شل‌كننده‌های‌ عضلانی‌ برای‌ جا انداختن‌ مفصل‌ استامینوفن‌ یا آسپیرین‌ برای‌ رفع‌ درد خفیف‌ ضددردهای‌ مخدری‌ برای‌ رفع‌ درد شدید  5487

5487 5487 5487فعالیت‌  5487

پس‌ از درمان‌، فعالیت‌های‌ خود را تدریجاً از سر گیرید  5487

5487 5487 5487 رژیم‌ غذایی‌  5487

پیش‌ از جا انداختن‌ مفصل‌ چه‌ بدون‌ جراحی‌ و چه‌ با جراحی‌، تنها آب‌ بنوشید. خوردن‌ غذاهای‌ جامد بیهوشی‌ عمومی‌ را مخاطره‌آمیز می‌كند.  5487

5487 5487 5487 در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمایید  5487

اگر شما در حركت‌ دادن‌ مفصل‌ خود پس‌ از وارد آمدن‌ آسیب‌ مشكل‌ دارید. اگر هر كدام‌ از اندام‌ها پس‌ از آسیب‌، بی‌حس‌، رنگ‌ پریده‌، یا سرد شود. این‌ یك‌ مورد اورژانس‌ است‌! اگر در رفتگی‌ به‌ طور مكرر رخ‌ دهد طوری‌ كه‌ شما خودتان‌ هر دفعه‌ می‌توانید آن‌ را جا بیاندازید.

-

-

-

نظر صریح رهبر معظم انقلاب در مورد اشتباهات دولت وقت  5487ایران در موضوع 5487هسته ای:

« دو سال تعلیق موقت کردند .اول گفتند تعلیق موقت کنید .ما هم به خیال داوطلبانه و موقت بودن تعلیق کردیم فایده اش چه شد ؟ هروقت اسم برداشتن  5487از تعلیق آمد یک قشرق در سطح دنیا و رسانه ها به پا کردند که ایران میخواهد تعلیق را بردارد . عقب نشینی 5487 و این برای ما تجربه ای شد .من هم در آن زمان گفتم  5487در جلسه مسئولین که پخش شد :" اگر بخواهند روند مطالبه پی در پی را ادامه دهند بنده خود وارد میدان میشوم" .همین کار را هم کردم .بنده گفتم:

 5487روند عقب نشینی باید متوقف شود و تبدیل به روند پیش روی شود .و اولین قدمش هم باید درهمان دولتی برداشته شود که عقب نشینی در آن صورت گرفته .»

آن عزت، حکمت و مصلحتی که در بیانیه مرکز مطالعات استراتژیک!!! مجمع تشخیص مصلحت بر روی آن تاکید شده،پس کوش؟!

ونیز رهبر حکیم انقلاب در جای دیگر فرمودند:

 5487نقش شخص رئیس جمهور و ایستادگی وی را در پیشرفت موضوع هسته ای بسیار بارز دانستند.

سعدآباد پذیرشی از سر تحمیل و جمعی! بود ولی نظر رهبری نبود وگرنه نمی فرمودند:بنده خود وارد میدان میشوم.

-

علل گزگز و خواب رفتگی انگشتان دست

 5487

گزگز و خواب رفتگی انگشتان دست علامت نسبتا شایعی است که می تواند به علل مختلفی ایجاد شود. شایعترین علت آن گیر افتادن اعصاب دست است. اعصاب دست در قسمتهای مختلفی گیر می افتند. شایعترین محل گیر افتادگی در مچ دست است. سه عصب مدیان، اولنا و رادیال مسئول حس و حرکت دست می باشند. عصب مدیان از وسط مچ عبور می كند تا به انگشتان برسد. این قسمت به شكل تونل است و به آن تونل كارپ می گویند. اگر در این تونل به علتی بر روی عصب فشار وارد شود علایمی مثل گزگز و مور مور دستها، سوزش و درد ایجاد می شود و انگشتان خواب رفتگی پیدا می كنند. این حالت ابتدا در شب و ابتدای صبح بیشتر است اما بتدریج با پیشرفت بیماری در روزها نیز خواب رفتگی دیده میشود. با پیشرفته تر شدن بیماری قدرت انگشتان كمتر شده و عضلات دست لاغر می شوند. عوامل مختلفی در ایجاد این حالت دخالت دارند. حركات تكراری دست از علل شایع است مثلا افرادی كه قالی بافی می كنند به احتمال بیشتری به این حالت مبتلا می شوند. تغیرات هورمونی در طی حاملگی و یائسگی نیز باعث سندرم تونل كارپ می شوند. بیماریهائی مثل دیابت، كم كاری تیروئید، لوپوس و رماتیسم مفصلی باعث بیشتر شدن احتمال سندرم تونل كارپ می شوند.

گاهی علایم باعث بیدار شدن فرد از خواب شده و حركت دادن دستها باعث تخفیف علایم میگردد. درد بیمار ممكن است به ساعد بازو و شانه نیز بكشد.

تشخیص سندرم تونل كارپ

تشخیص این بیماری توسط شرح حال بیمار معاینه فیزیكی و تستهای الكترودیاگنوز ( نوار 5487 عصب و عضله) انجام می شود.  5487 5487

درمان

1) عدم انجام حركات تكراری

تا حد امكان باید از انجام حركات تكراری خود داری شود. استفاده از وسایلی كه حالت لرزشی به دستها می دهند علایم و بیماری را بدتر میكند.

2) تصحیح وضعیت مچ در هنگام كار

تصحیح وضعیت نشستن و استفاده از وسایل با طراحی مناسب ضروری است.

3) استفاده از مچ بند(اسپلینت):

 5487استفاده از مچ بند مخصوص در سه ماه اول پس از شروع علایم و  5487همچنـین در خانمهای حامله بسیار موثر است. زاویه اسپلینت باید تنظیم شود. اغلب اسپلینتهای  5487ساخته شده در بازار زاویه مناسبی ندارند و حتی باعث بدتر شدن علایم می شوند. مچ بند باید حتمآ در شب پوشیده شود. بهتر است در طی روز نیز از مچ بند استفاده كرد.

4) استفاده از داروها: داروهای ضد التهابی در درمان این حالت موثر می باشند.

5) تزریق كورتیكو استروئید

6) مدالیتی ها

استفاده از اولتراسوند و لیزر میتواند به بهبود بیماری كمك نماید.

جراحی:

اگر بیمار به درمانهای غیر جراحی پاسخ مناسبی ندهد یا اگر در نوار عصب و عضله علایم درگیری شدید عصب دیده شود یا عضلات تحلیل رفته باشد یا دستها ضعیف شده باشند جراحی توصیه می گردد. عوارض جراحی شامل ایجاد زخم بدشكل، آسیب به اعصاب پوستی و چسبندگی تاندونها است. لذا یك دوره كار درمانی پس از جراحی برای كاهش تورم و حفظ حركات انگشتان همراه با چهار هفته استفاده از مچ بند ضروری است.

عوارض ناشایعتر پس از جراحی شامل عفونت، آسیب شریانی، سفتی مفصل و . . . 5487 است. برخی از بیماران از باقی ماندن علایم پس از جراحی شكایت دارند.

عدم تشخیص صحیح علت عمده باقی ماندن علایم پس از جراحی اس

- نتایج یك پژوهش جدید نشان می‌دهد كه جویدن آدامس می‌تواند اضطراب را بهبود بخشد، سطح هوشیاری را ارتقا داده و نیز استرس را در افراد كاهش دهد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، این پژوهش به سرپرستی اندرو اسكولی، استاد علوم رفتاری و مغزی در دانشگاه سوئین برن استرالیا انجام گرفته است.
شركت‌كنندگان در این تحقیق در حین آدامس جویدن، اضطراب كمتری از خود بروز می‌دادند.

در افرادی كه آدامس می‌جویدند به هنگام بروز استرس‌های خفیف، كاهش اضطراب آنها ۱۷ درصد و در صورت بروز استرس‌های متوسط كاهش اضطراب ایشان نزدیك به ۱۰ درصد برآورد شده است. در حالی كه در افرادی كه آدامس نمی‌جویدند این تاثیر آرام‌بخش مشاهده نشد.

همچنین تحقیقات نشان داد؛ سطح هوشیاری در افرادی كه آدامس می‌جوند بیشتر می‌شود.

به علاوه میزان استرس در هنگام جویدن آدامس كاهش می‌یابد. آزمایشات نشان داد كه میزان «هورمون كورتیزول» در بزاق (كه نشانگر «فیزیولوژیك استرس» است) در افرادی كه آدامس می‌جوند به مراتب كمتر از افرادی است كه آدامس نمی‌جوند.

در مجموع آدامس جویدن انجام فعالیت‌های چندگانه را به طور كلی به میزان قابل‌توجهی بهبود می‌بخشد

- روش هایی 5487برای زیبایی اندام 5487 5487
 5487

برای اینکه اندامتان تغییر قابل ملاحظه ای پیدا کند، لازم نیست که حتماً به اندازه یک دونده ماراتن بدوید و یا از یک کوه بلند بالا بروید.

در واقع توصیه می کنیم برای رسیدن به تناسب اندام هیچ گاه یک مرتبه به ورزش سنگین نپردازید، بلکه قدم به قدم پیش بروید. در نظر گرفتن اهداف کوچک، یک روش بسیار موثر برای سوزاندن چربی و داشتن عضلات خوش فرم و خوش تراش است. ما ۷ هدف کوچک اما مفید و موثر را به شما توصیه می کنیم که با انجام آنها، شما می توانید اندامی زیبا و متناسب داشته باشید.

۱- طناب زدن بدون وقفه به مدت ۱۰ دقیقه
فواید:

این حرکت که معمولاً در مدارس ابتدایی برای کودکان در نظر گرفته می شود، علاوه بر سوزاندن بیش از ۱۰۰ کالری، باعث تناسب بازوها و پاهای شما می شود. در ضمن، طناب زدن، افزایش چالاکی، توازن و توان شما را هم به دنبال دارد. این حرکت را طبق برنامه زیر، سه بار در روز انجام دهید.

برنامه:
هفته اول: بدون طناب، ۱ تا ۲ دقیقه در جا بپرید. سپس طناب را بردارید و در هر بار چرخش طناب، یک جهش بر پای راست و یک جهش بر پای چپ انجام دهید. این نوع طناب زدن را یک دقیقه ادامه دهید. سپس طوری طناب بزنید که با هر چرخش طناب، بر روی یک پایتان بپرید و این حرکت را نیز ۲ دقیقه انجام دهید.
هفته دوم تا چهارم: پرش های سریع (یک پرش در هر ثانیه) به مدت ۵ تا ۱۰ ثانیه را به برنامه قبلی تان اضافه کنید. ۱۰ تا ۲۰ ثانیه بین هر سری پرش استراحت کنید. برای شروع، ۶ بار این حرکت را تکرار کنید و به تدریج تا ۱۲ سری حرکت را افزایش دهید.
هفته پنجم تا هشتم: ۳ تا ۵ دقیقه بدون استراحت، طناب بزنید. به تدریج این میزان را در هر بار ۳۰ تا ۶۰ ثانیه اضافه کنید تا به مرز ۱۰ دقیقه برسید.

۲- حرکت شنای مردانه انجام دهید
فواید: علاوه بر دست ها، تمام بالاتنه تان را به کار می گیرد.
برنامه:
۱- بر روی راه پله زانو بزنید، دست های خود را ۲ یا ۳ پله بالاتر از زانوهایتان بگذارید. سپس به آهستگی آرنج هایتان را تا کنید و قفسه سینه تان را پایین بیاورید تا به پله برسد. این حرکت شنا را ۵ تا ۱۰ بار و یک روز در میان انجام دهید تا به تدریج برایتان آسان شود.
۲- در این مرحله، دیگر لازم نیست با کمک پله ها شنا بزنید! روی زمین مسطح زانو بزنید به طور که زانوهایتان کنار هم باشد، سپس دست هایتان را که به اندازه عرض شانه هایتان از هم باز شده است، بر روی زمین قرار دهید. در همان حالی که زانوهایتان روی زمین تا شده اند، ۵ تا ۱۰ حرکت شنا را در یک روز در میان انجام دهید.
۳- هنگامی که این حرکت نیز برایتان آسان شد، زانوهایتان را از زمین بردارید و پاهایتان را صاف کنید تا تنها تکیه گاهتان بر روی زمین، پنجه پاها و کف دستانتان باشد. به آهستگی بدنتان را به طرف زمین ببرید به طوری که آن خط مستقیمی که از پاشنه های پایتان تا سرتان ایجاد شده همچنان حفظ شود. به این می گویند یک شنای مردانه! آن قدر تمرین کنید تا بتوانید ۱۰ حرکت شنای مردانه پشت سر هم انجام دهید. قبل از اینکه به این مرحله برسید، اگر خسته شدید، می توانید زانوهایتان را روی زمین بگذارید و حرکت را ادامه دهید.

۳- 5487۵ کیلومتر بدوید
فواید:

حدود ۳۵۰ کالری خواهید سوزاند (براساس سرعت ۱۶ کیلومتر در ساعت) و پاهایتان را قوی و متناسب خواهید کرد.
برنامه:
وحشت نکنید. به پایان رساندن یک مسافت ۵ کیلومتری، حتی برای دوندگان هم در ابتدا یک هدف بزرگ است اما طراحی برنامه، به گونه ای است که به تدریج پیشرفت می کنید تا زمانی که به آمادگی کامل برسید و بتوانید ۵ کیلومتر را تمام کنید.
هفته اول: ۵ دقیقه پیاده روی کنید و سپس ۲ دقیقه بدوید. این روش را تکرار کنید تا مسافت ۱/۶ کیلومتر را طی کنید. این کار را ۳ روز در هفته انجام دهید.
هفته دوم: ۳ تا ۴ دقیقه پیاده روی کنید و سپس ۳ تا ۴ دقیقه بدوید این روش را تکرار کنید. تا در مجموع مسافت ۵/۱ تا ۳ کیلومتر را طی کرده باشید. این روش دویدن را نیز ۳ بار در هفته انجام دهید.
هفته سوم: ۱ دقیقه پیاده روی کنید و ۵ دقیقه بدوید، این روش را نیز تا رسیدن به ۳ کیلومتر تکرار کنید و باز هم ۳ بار در هفته بدوید.
هفته چهارم: ۳ تا ۵ کیلومتر در یک روز و ۳ روز در هفته بدوید.
هفته پنجم: مانند هفته چهارم ۳ تا ۵ کیلومتر در هر روز و ۳ روز در هفته بدوید.
هفته ششم: اکنون می توانید هر روز ۵ کیلومتر را به آسانی بدوید.

۴- خود را از میله بارفیکس بالا بکشید
فواید: باعث تقویت بازوها، شانه ها و عضلات بالای پشتتان می شود.
برنامه:
بارفیکس از آن ورزش هایی است که به خاطر سختی اش، همه از آن فرار می کنند و معمولاً در امتحانات ورزش مدرسه و دانشگاه ها، پایین ترین نمرات را نصیب افراد می کند. اگر شما طبق برنامه عمل کنید، این حرکت برای شما خیلی آسان تر خواهد شد.
۱- یک صندلی در زیر میله بارفیکس قرار دهید. روی صندلی بایستید و سپس میله بارفیکس را طوری بگیرید که دستانتان به اندازه عرض شانه هایتان باز و کف دستتان به طر مخالف صورتتان باشد. حالا خود را بالا بکشید تا چانه تان به بالای میله برسد و هم زمان با بالا کشیدن، نفس خود را بیرون بدهید. سپس با شروع تنفس بعدی به پایین بروید تا پایتان به صندلی برسد. ۳۰ ثانیه تا ۱ دقیقه استراحت کنید و مجدداً حرکت را تکرار کنید. برای شروع، ۲ تا ۳ بار انجام حرکت خوب است ولی به تدریج که قوی تر می شوید، بر تعداد حرکات اضافه کنید.
۲- هنگامی که توانستید ۵ بار پشت سر هم خود را با کمک صندلی از میله بارفیکس بالا بکشید (بارفیکس بزنید)، صندلی را از زیر پایتان بردارید و خودتان را کاملاً بالا بکشید.

۵- یک حرکت تعادلی یوگا را یاد بگیرید
فواید: تنه تان را مستحکم می کند و انعطاف پذیری و قدرت بالاتنه تان را افزایش می دهد.
برنامه:
۱- پاهایتان را به هم بچسبانید و بایستید، دست هایتان را به طرف سقف بالا بکشید. پاشنه هایتان را بلند کنید و بر روی پنجه پاهایتان بایستید، سپس به آهستگی زانو هایتان را تا کنید تا باسنتان به ۳ سانتی متری پاشنه های پایتان برسد. در طی انجام این حرکت پشتتان باید کاملاً صاف باشد. اگر حفظ تعادل در این مرحله برایتان سخت است، یک لوله چوبی را زیر پایتان قرار دهید تا برایتان راحت شود.
۲- سپس زانوهایتان را از هم باز کنید و کف دست هایتان را که به اندازه عرض شانه هایتان از هم باز است روی زمین و در ۳۰ سانتی متری پاهایتان بگذارید. انگشت هایتان را از هم باز کنید به طوری که انگشت وسطی تان به طرف جلو باشد.
۳- در این مرحله آرنج هایتان را تا کنید تا آرنج هایتان زیر زانوهایتان قرار بگیرد. نگاهتان را مستقیم به جلو حفظ کنید.
۴- همان طور که انگشتان پایتان روی زمین است، تنه تان را به طرف جلو بکشید و سپس پاهایتان را در حالی که آرنج هایتان مختصری تا شده است و تمام وزنتان بر روی دست هایتان متمرکز شده، از زمین بلند کنید. قبل از انجام این کار، یک بالش یا تشک جلوی خود بگذارید تا در صورتی که به طرف جلو افتادید، آسیب نبینید. این حرکت را آن قدر تکرار کنید تا بتوانید ۳۰ ثانیه در حال تعادل بر روی دستانتان بمانید.

۶- یک روز تمام پیاده روی کنید
۱۵ تا ۲۵ کیلومتر
فواید: بیش از ۱۵۰۰ کالری خواهید سوزاند، پاها، دست ها و پشتتان تقویت می شود و بر چالاکی، توازن و سرعت شما افزوده خواهد شد.
برنامه:
۱- مسافت: هر هفته ۲ ساعت پیاده روی کنید (حدود ۱۰ کیلومتر). در دفعات بعدی هر بار ۲۰ تا ۳۰ دقیقه به برنامه تان اضافه کنید تا به ۴ ساعت برسد.
۲- سطح شیب دار: در مسیرهای سربالایی پیاده روی کنید. یا اگر تریدمیل در دسترس دارید، شیب آن را به ۵ تا۷ درصد افزایش دهید و ۵ دقیقه راه بروید، سپس در شیب ۳ درصد ۳ دقیقه راه بروید. این فواصل را ۸ تا ۱۰ بار در یک روز از هفته تکرار کنید.

۷- سرعت دویدن خود را افزایش دهید
فواید: ۱ کیلومتر دویدن سریع تر، می تواند میزان مصرف کالری را تا نزدیک به ۳۰ درصد افزایش دهد.
برنامه ۱۰ هفته ای:
۱- هفته اول: با سرعت معمولی که برایتان راحت است. ۳ روز در هفته بدوید و یا در فواصل آن پیاده روی کنید.
۲- هفته دوم: فواصلی را که در زیر گفته می شود به برنامه معمول دویدنتان اضافه کنید: با دویدن معمولی به مسافت ۱ کیلومتر شروع کنید، ۱ کیلومتر بعدی را به این صورت بدوید؛ ۳۰ ثانیه سریع و سپس یک دقیقه معولی بدوید. سپس با یک کیلومتر دویدن معمولی، خود را سرد کنید. این برنامه را یک روز در هفته انجام دهید و۲ روز دیگر در هفته همان برنامه دویدن/پیاده روی هفته اول را انجام دهید.
۳- هفته سوم: برنامه هفته اول را تکرار کنید.
۴- هفته چهارم: برای افزایش قدرت و استقامت پاهایتان از یک تپه یا مسیر سربالایی به طرف بالا بدوید. این تپه یا سربالایی باید طوری باشد که بالا دویدن از آن ۴۵ تا ۶۰ ثانیه برای شما طول بکشد (اگر تریدمیل داید، آن را بر روی شیب ۳ تا ۴ درصد تنظیم کنید.) روش انجام کار به این صورت است: برای گرم کردن خود، یک کیلومتر بر روی زمین صاف بدوید. سپس از مسیر شیب دار یا تپه بالا بدوید و بعد به تدریج سرعت خود را کم کنید، ۲ دقیقه استراحت کنید و ۲، ۳ بار دیگر دویدن از سربالایی را تکرار کنید. خود را با دویدن آهسته تر روی زمین صاف، سرد کنید.
این تمرین را یک بار در هفته، علاوع بر برنامه دویدن/ پیاده روی در روزهای دیگر، انجام دهید.
۵- هفته پنجم: برنامه هفته اول را تکرار کنید.
۶- هفته ششم: برنامه هفته دوم را تکرار کنید.
۷- هفته هفتم: برنامه هفته اول را تکرار کنید.
۸- هفته هشتم: برنامه هفته چهارم را تکرار کنید.
۹- هفته نهم: برنامه هفته اول را تکرار کنید.
۱۰- هفته دهم: برنامه هفته دوم را تکرار کنید.

-

-

درمان کرانیوساکرال Craniosacral Therapy چیست ؟

این درمان شکلی آرامتر و کم خطرتر از درمانهای با دستکاری ( manipulation ) استخوانهای جمجمه و مهره ها بوده و تکنیکی دستی است که 5487 غالباً توسط فیزیوتراپیستها ، ماساژ درمانگرها ( ماساژ تراپیستها ) و کایروپراکتورها انجام می شود.

درمانگران این رشته ، عمل مانیپولاسیون را بر روی سیستم جمجمه ای- خاجی انجام می دهند . این سیستم شامل استخوانها و بافتهای نرم ناحیه سر ( کرانیوم ) ، ستون مهره ها تا انتهای استخوان دنبالچه ( ناحیه ساکرال یا خاجی ) و ناحیه لگن خاصره می باشد. این درمانگرها ، همچنین، بر روی غشاء هایی که مایع مغزی نخاعی را در برگرفته است کار می کنند. اگر چه در این تکنیکها، فرد درمان کننده بدن بیمار را به آرامی لمس می کند ، بطوریكه در بسیاری از موارد بیماران حتی متوجه 5487انجام این تکنیکها نمی شوند ، اغلب بیماران پس از هر جلسه درمانی احساس آرامش عمیقی را گزارش می کنند.

تاریخچه کرانیوساکرال تراپی چیست ؟


برخلاف بسیاری از درمانهای مورد استفاده در طب جایگزین ، کرانیوساکرال تراپی منشاء و مبداء قدیمی و سنتی ندارد . این نوع درمان در دهه 1930 توسط فردی بنام " ویلیام گارنر ساترلند " که خود یک متخصص استئوپاتی و از شاگردان دکتر " آندرو تیلور استیل " ، (بنیانگذار روش استئوپاتی ) بوده ابداع شد . آقای " ساترلند " نزدیک به 20 سال از عمر حرفه ای خود را صرف کشف این مطلب نمود که استخوانهای ناحیه جمجمه طوری طراحی شده اند که بتوانند " تحرک و جابجایی " داشته باشند . با اینکه تئوری های ساترلند ، سالها توسط انجمنها و جوامع مختلف پزشکی رد شد و مقبولیتی پیدا نکرد ، در دهه 1970 توسط یک پزشک متخصص استئوپاتی بنام جان 5487 آپلجر ( John E. Upledger)  5487مجدداً احیاء شد . 5487


" دکتر آپلجر " همراه با تیمی از متخصصین دانشگاه ایالتی میشیگان به مطالعه در جهت تائید تحرک پذیری استخوانهای ناحیه جمجمه پرداختند اما نتایج حاصله توسط بسیاری از پزشکان مورد قبول واقع نشد . با این حال تحقیقات " دکتر آپلجر " و تحقیقات مشابه دیگری که در اروپا و روسیه انجام گرفت، نسل جدیدی از درمانگرها رابه استفاده از درمانهای کرانیوساکرال ترغیب نمود. 5487

 5487درمانگران کرانیوساکرال قانوناً اجازه تشخیص طبی را ندارند بنابراین تکنیکهای کرانیوساکرال تراپی را نباید با تشخیصهای کرانیال مورد استفاده در استئوپاتی که نوعی روش تشخیصی و درمانی بوده و فقط توسط پزشکان متخصص استئوپاتی ، برخی از جراحان و همینطور دندانپزشکان مورد استفاده قرار می گیرد ، اشتباه گرفت .

نحوه عملکرد درمانهای کرانیوساکرال چگونه است ؟

کرانیوساکرال تراپیستها معتقدند که حرکت مایع مغزی نخاعی در داخل و اطراف سیستم اعصاب مرکزی ، نوعی ریتم حیاتی در بدن ایجاد می کند که ارزش آن کمتر از ریتم ضربان قلب و یا ریتم تنفس نیست . 5487

هنگامی که انسدادها ایجاد می گردند ، بیماریها حاصــل شده و گستــرش می یابند . جراحات ناشی از ضربه ، کشیدگی لیگامانها و مفاصل و یا اختلالات عملکردی در سایر قسمتهای بدن می توانندموجب بروز این انسدادها گردند . 5487 این عدم تعادل نیز ،از اتساع و انقباض جمجمه ، ستون فقرات و غشاء های پوشاننده آنها که مغز و نخاع را در بر می گیرند جلوگیری می کند. این اتساع و انقباض ها در حالت طبیعی جهت تطبیق با افزایش و کاهش فشار مایع مغزی نخاعی اتفاق افتاده و با نام " ایمپالسهای ریتمیک کرانیال " شناخته می شوند . 5487

متخصصین معتقدند که کرانیوساکرال تراپی ، این جریان طبیعی مایعات مغزی نخاعی را متعادل نموده، به حفظ سلامتی کودک کمک می نماید .

از کرانیوساکرال تراپی چه انتظاری می توانیم داشته باشیم ؟

در یک جلسه درمانی ، شخص درمانگر از بیمار می خواهد که بر روی یک تخت مخصوص به پشت یا روی شکم بخوابد بطوری که صورتش رو به بالا یا پایین قرار گیرد . سپس شخص درمانگر دستهایش را به آرامی بر روی نقاط مختلف بدن بیمار بخصوص در ناحیه جمجمه ، ستون فقرات و لگن قرار می دهد و هر ناحیه را به دقت لمس می نماید ودر همین حال ، حرکت آن ناحیه را حس کرده و تغییرات حاصله در جریانات ریتمیک کرانیال را مورد بررسی قرار می دهد . سپس با ماینپولاسیون ( دست کاری ) استخوانها و بافت نرم ، انسداد حاصله را رفع نموده و جریان مایع مغزی نخاعی را اصلاح می نماید. 5487

هر جلسه درمانی معمولاً بین 20دقیقه تا یکساعت بطول می انجامد . برخی از اختلالات مختصر مانند سردردهای تنشی را می توان در یک جلسه درمان نمود. بیماریهای پیچیده تر همچون میگرن و سینوزیت مزمن معمولاً به چند جلسه درمانی ، بطور هفتگی نیاز دارد .

فواید درمانی کرانیوساکرال درمانی چیست ؟ 5487

مایع مغزی نخاعی که سرشار از پروتئیها ، الكترولیتها ، اسیدهای آمینه و مواد مغذی دیگر است ، مغز و سیستم اعصاب مرکزی را در بر می گیرد . هنگامی که سیستم کرانیوساکرال بطور دقیق تنظیم شود  5487، سیستم عصبی مرکزی قادر است بطور موثری این موارد را به سایر بخشهای بدن تحویل نماید.

کرانیوساکرال تراپی با رفع انسداد می تواند به موارد زیر کمک نماید :
1. 5487 تقویت عمومی بدن و احساس سلامتی
2. 5487 5487کاهش استرس
3. 5487 بهبود کیفیت خواب
4. 5487 افزایش انرژی
5. 5487 بهبود عملکرد تمام ارگانهای بدن

اگر چه تاکنون هیچ تحقیق بالینی قابل اتکایی این ادعاها را موردبررسی قرار نداده است ولی حکایات تعداد قابل توجهی از بیماران مختلف با اختلالاتی از قبیل انواع سردردها ، سرگیجه ها ، وزوز گوش و سینوزیت 5487 که با درمان کرانیوساکرال معالجه شده اند ، نقل شده است .

چگونه یک متخصص کرانیوساکرال تراپی را انتخاب نمائیم ؟

متخصصینی که کرانیوساکرال تراپی را انجام می دهند معمولاً فیزیوتراپیستها و ماساژتراپیستها و کایروپراکتورها هستند . سعی کنید متخصصینی را پیداکنید که دوره خاص کاربرد روشهای کرانیوساکرال را گذرانده باشد. در صورتی که از بیماری شدیدی رنج می برید می توانید با یک متخصص استئوپاتی که در 5487 این زمینه تخصص کافی دارد مشورت نمائید.

در ایالات متحده ، بعضی از بیمه ها در صورتی که کرانیوساکرال تراپی توسط یک متخصص فیزیوتراپی یا کایروپراکتور انجام شود هزینه های آنرا تحت پوشش قرار می دهند.

موارد احتیاطی در مورد این روش درمانی چیست ؟

نکته ای در مورد استفاده از درمان کرانیوساکرال تراپی برای کودکان:

یکی از مباحث جنجال برانگیز در مورد کرانیوساکرال تراپی استفاده از این روش درمانی در کودکان می باشد . بسیاری از متخصصین معتقدند که اطفال و کودکان به این نحوه درمانی بسیار خوب پاسخ می دهند زیرا استخوانهای جمجمه آنها قابلیت تحرک پذیری بیشتری نسبت به افراد بزرگسال دارد . این افراد همچنین اعتقاد دارند که شروع درمان در مراحل اولیه بیماریها ، می تواند اختلالات و ناهماهنگی های ناحیه جمجمه و یا ستون فقرات را که ممکن است در نتیجه زایمان سخت حاصل شده باشد ، برای همیشه تصحیح نماید .

بعلاوه برخی اخبار حاکی از این است که کرانیوساکرال تراپی می تواند در نوزادان به بهبود اختلالات روده ای ( کولیک ) آنها کمک نماید. در صورتی که می خواهید از این نوع درمانها برای یک نوزاد استفاده نمائید ، فقط با یک متخصص استئوپاتی که در انجام روشهای کرانیوساکرال تراپی نوزادان تبحر دارد مشورت نمائید. 5487

تا بحال فقط موارد بسیار اندکی از صدمه بیمار در حین استفاده از روش کرانیوساکرال تراپی ذکر شده است با این حال منتقدین می گویند که انجام هر گونه ماینپولاسیــون بر روی استخوانهــای ظریف و آسیب پذیر یک نــوزاد می تواند موجب بروز ضایعه شود . طرفداران درمان کرانیوساکرال در اطفال اظهار می دارند که این روش یکی از مطمئن ترین درمانهای جایگزین بوده و در صورتیکه به آرامی و توسط یک فرد متخصص انجام شود . بسیار بی خطر خواهد بود . 5487

در صورتیکه تا بحال دچار خونریزی ناحیه مغز شده اید و یا اگر به آنوریسم عروق مغزی مبتلا هستید ، قبل از انجام کرانیوساکرال تراپی با پزشک تان مشورت نمائید . 5487

استفاده از این درمان برای بیماریهایی مثل بیماریهای قلبی ، سرطان و یا اورژانسهای پزشکی  5487بجای اقدامات پزشکی رایج 5487 ، خطرناک است و می تواند زندگی بیمار را به مخاطره بیاندازد.

-

دردهای عضلانی بدون تشخیص

همه روزه بیماران زیادی به علت دردهای عضلانی به پزشک مراجعه می کنند. طبق تحقیقات موجود، اگر به طب کلاسیک و سنتی بسنده کنیم  5487فقط در سی درصد از این بیماران به تشخیص می رسیم وقسمت عمده آنها، یعنی هفتاد درصد، بدون تشخیص باقی می مانند.

این بیماران بدون تشخیص دچار مشکلات زیادی می شوند. برخی از آنان با نگرانی از بیماری های خطرناک (مانند سرطان، ام اس و ...) به پزشکان متعددی مراجعه می کنند و هزینه فراوانی جهت ویزیت و تست های تکمیلی می پردازند، معمولا نتیجه این تست های تکمیلی نرمال یا در حد نرمال است و فقط نگرانی بیمار را افزایش می دهند.

برای برخی از این بیماران،  5487تشخیص ناراحتی اعصاب مطرح می شود که مشکلات جدیدی را به وجود 5487 5487می آورد.
سئوالی که در اینجا مطرح می شود این است که: واقعا تشخیص این بیماری چیست؟ آیا می توان کاری برای آنان انجام داد؟ حدود 25 سال پیش، دو محقق به نامهای تراول و سیمون با تعریف نقطه ماشه ای و معرفی درد میوفاسیال، دریچه ای جدید به سوی تشخیص دردهای عضلانی گشودند.

سندرم (بیماری) درد میوفاسیال
علایم بیماری: اغلب بیماران از درد موضعی که محدود به عضله یا مفصل خاصی نیست شکایت دارند. بسیاری ازاین بیماران دچار اختلالات حسی (مثلا کاهش حس، خواب رفتن دست وپا، سوزش) هستند. در برخی از آنان کاهش قدرت عضلانی نیز دیده می شود، در این بیماران می توان یک نقطه دردناک به نام نقطه ماشه ای یافت،  5487با فشارروی این نقطه، درد در کل دست یا پا ایجاد می شود.

با توجه به اینکه علائم فوق گیج کننده هستند، یک مثال شایع از بیمارمبتلا به درد میوفاسیال می تواند به درک مطلب کمک کند.

خانم پنجاه ساله ای به علت درد شانه واندام فوقانی راست از شش ماه پیش مراجعه کرده است. وی علت درد را به کار زیاد  5487ناشی از چند روزمراقبت از فرزند بیمارش نسبت می دهد. با سئوالات بیشتر مشخص می شود که درد وی با فعالیت زیاد می شود. گاهی آرنج و ساعد ش گزگز و مورمور 5487می کند، در هوای سرد بدتر می شود و وقتی سر شانه هایش را ماساژ می دهند دردش تسکین می یابد.

تا کنون دو یا سه بار هنگام ظرف شستن دچار درد شدید دست شده و ظرف از دست وی رها شده است. با معاینه مشخص می شود که نقطه ای در عضلات سر شانه اش وجود دارد که با فشار روی آن، حالت سوزن سوزن شدن آرنج ودرد وی افزایش می یابد.

رادیولوژی گردن، مختصری آرتروز و کاهش فاصله بین مهره ای را نشان می دهد.نوار عصب وی نرمال است  5487و آزمایشات خونی در حد طبیعی هستند و فقط کلسترول وی بالاست.

مثال فوق یکی از شایعترین تظاهرات این بیماری است. لازم به ذکر است که در این بیماران حتما باید بررسی های کاملی صورت گیرد، چرا که علایم ذکر شده دربیماری های مهمی نظیر: فشار روی ریشه های گردنی، آرتروز گردن، سندرم تونل مچ دستی، اختلالات کارکرد تیروئید، کمبود کلسیم و برخی ویتامینها و کم خونی  5487نیز رخ می دهد.

شیوع بیماری: حدود50% از بیماران دارای دردهای مزمن عضلانی به درد میوفاسیال مبتلا هستند. این بیماری در مردان و زنان به یک نسبت دیده می شود.

تشخیص: تشخیص بر اساس شرح حال و علایم بالینی صورت می گیرد. همانطور که گفته شد باید با یک شرح حال دقیق و معاینه کامل و بررسی های تکمیلی، احتمال سایر علل را نیز بررسی کنیم. نکته مهم این است که هیچ تست یا بررسی اختصاصی 5487 برای تشخیص این بیماری وجود ندارد و فقط با معاینه دقیق می توان به نتیجه رسید.

عوارض: این بیماری کشنده نیست و اثری روی طول عمر بیمار نمی گذارد ولی به علت درد و سایر مشکلات همراه، شدیدا کیفیت زندگی را کاهش می دهد. همین علت سبب شده است که متخصصین طب فیزیکی که به افزایش کیفیت زندگی اهمیت زیادی می دهند، به این بیماری علاقه زیادی پیدا کنند.

درمان: برای درمان این بیماری روش های متعددی پیشنهاد شده است که متداول ترین آنها عبارتند از: تزریق موضعی، فیزیوتراپی های خاص، و استفاده از روش "کشش واسپری". در مواردی که اختلالات زمینه ای نظیر کم خونی یا اختلال عملکرد تیروئید وجود دارند، آنها را نیز باید درمان کرد.

در پایان باید متذکر شد که علیرغم گذشت 25 سال از معرفی این بیماری و وجود کتب ومقالات تخصصی متعدد، هنوزهم برخی از صاحبنظران، این بیماری را قبول ندارند.
صرف نظر از مباحث ومجادلات فوق، باید پذیرفت که در صورت معاینه دقیق و صرف زمان کافی می توان بسیاری از بیماران دچار" دردهای عضلانی ناشناخته " را تشخیص داد و درمان کرد. به عبارت دیگر شاید" بیماری" را بتوان انکار کرد ولی "بیمار" و "درد وی" قابل انکار نیست بلکه محتاج توجه پزشک است

- درمان درد بدون دارو و جراحی

بعضی از اوقات، شیوه های ساده کارآیی بهتری برای افراد با دردهای مزمن دارد:استراحت، یک تغییر در ورزش های روزانه ، یک کفش جدید . وسایلی مانند حوله داغ برای ماهیچه های دردناک یا یک مچ بند برای دردهای دست به علت تایپ کردن ممکن است خیلی خوب کار کند.

اگرچه، خیلی از مردم با دردهای مزمن قبلا این روش ها را آزموده و یا در این انتخاب های ساده شکست خورده اند. اگر شما بعد از این سازگاریهای ساده بهبودی نیافتید،شما ممکن است نیاز به جستجو ی راه های بیشتر برای درمان دردهای خود بدون دارو یا جراحی باشید.

- 5487 فیزیوتراپی

- 5487 5487طب تکمیلی یا طب جایگزین

- 5487 5487 تحریکات الکتریکی

- 5487 5487 مشاوره

- 5487 5487 شل کردن عضلاتRelaxation

- 5487 5487 استعمال وسایل سرد یا گرم

- 5487 5487 زمان

فیزیوتراپی

بازبینی شیوه های ساده که شما استفاده می کنید ممکن است ایجاد نتایج بهتری تحت نظر یک 5487 متخصص خواهد کرد.یک فیزیوتراپیست ممکن است قادر به سازماندهی یک برنامه منحصر به فرد برای شما که در بر دارنده کشش ، به همان اندازه قوی کردن 5487 باشد. برای مثال، برخی انواع ورزش (مانند شنا به جای دویدن)می تواند دردهای مزمن کمر و پشت را کاهش داده یا علاج کند.

درمان های جایگزین یا تکمیلی

مثال درمان های تکمیلی یا جایگزین شامل طب سوزنی ، مراقبت های کاریوپراکتیک، بیو فیدبک، مدیتیشن،و ماساژ درمانی هستند. طب تکمیلی و جایگزین در بر گیرنده دارو نمی شود.اگر چه درمان جایگزین و جانشین می تواند دردهای مزمن را در بعضی موقعیت ها کاهش دهد،

دو مورد مهم را باید در ذهن نگهدارید:

- 5487 5487خیلی از درمان های تکمیلی یا جایگزین موثر بودن آنها ثابت نشده است. خیلی از درمان های جایگزین به وسیله محققان دقیقا مطالعه نشده اند، حداقل نه به اندازه درمان های مرسوم.ادعا در مورد تاثیر آنها اغلب بر پایه داستان های فردی بیمار استوار است، تا اینکه بر آزمایشات بالینی دقیق و هدایت شده.این به آن معنی نیست که درمان های جایگزین و تکمیلی برای شما کار آ نیستند ، بلکه به این معنی که هنوز از راه علمی نتوانسته اند موثر بودن این روش ها را اثبات کنند.

- 5487 گاه ، درمان های جایگزین یا تکمیلی ممکن است خطرناک باشند. اگرچه اغلب درمان های جایگزین که مردم برای دردهای مزمن انجام می دهند، بدترین ، بی ضرر ،هستند.تعداد کمی ممکن است خطرناک باشد. به عنوان مثال، اگر شما درد مزمن گردن دارید، انجام یک دستکاری ناگهانی گردن (یک روش کاریوپراکتیک) می تواند خطرناک باشد گر شما ندانید که علت درد شما چیست. بنابراین ، خیلی مهم است که شما با پزشک خود در مورد هر شیوه جایگزین که شما استفاده می کنید صحبت کنید. کمال مطلوب آن است ، که شما باید با پزشک خود صحبت کنید در مورد درمان های جایگزین قبل از اینکه هر درمان جدیدی را شروع کنید. خیلی از پزشکان فکر می کنند اگر درمان های مرسوم کارآیی ندارند و روش های جایگزین یا تکمیلی سالم به نظر می آید ، هیچ زیانی ندارد و سودمند تر است که از آنها استفاده کند.

تحریک الکتریکی

تحریک الکتریکی ممکن است درد را کاهش دهد. در تحریک الکتریکی ،یک وسیله (موسوم به تحریک کننده الکتریکی عصب از راه پوست یا TENS) بر روی پوست کار گذاشته می شود و یک جریان الکتریکی را به ناحیه دردناک هدایت می کند.عقیده بر این است که موجب راه اندازی پاسخ از نخاع که موجب کاهش پیام های درد می شود. اثر مشابه احتمالا اتفاق می افتد وقتی که شما بعد از یک صدمه ناحیه دردناک را مالش می دهید.

مشاوره (روانشناسی)

هر دو نوع گروه درمانی و مشاوره فردی می تواند در اداره کردن دردهای مزمن با برداشتن افسردگی و اضطراب که می تواند همراهی با درد کند کمک کننده است.گروه درمانی میدانی است برای افراد با دردهای مزمن که همدیگر را حمایت و تشویق کنند.و اجازه می دهد به افراد جدید که ببینند که دیگران با مسائل مشابه بهتر شده اند و بشنوند در مورد فنون کنار آمدن 5487 که کمک کننده است.

بعلاوه، 5487 خیلی از مردم با دردهای مزمن یافته اند که خانواده و دوستان ممکن است با درک کامل یا همدردی کردن با وضعیت آنها مشکل داشته باشند ، به مرور زمان دوستان و خانواده ممکن است ممکن است کمتر حمایت کننده باشند یا ممکن است تمایلی به شنیدن نداشته باشند. مشاوره ، بخصوص گروه درمانی ، می تواند یک گوش شنوا و همدرد و مایه تسلی از تجربه های مشترک باشد.

تمدد اعصابRelaxation 5487

چه خود آن را انجام دهیم و چه تحت نظارت (مانند زیر نظر یک روانشناس)، شل کردن عضلات یا تمدد می تواند فوایدی برای افراد با دردهای مزمن داشته باشد.برای برخی، به سادگی رفتن به تعطیلات و خلاص کردن خود از مسئولیت های روزانه منجر به کاهش درد و پیشرفت در کنار آمدن می شود.

کاربرد حرارت یا سرما

برای خیلی از افراد با دردهای مزمن ، استفاده از گرما یا سرما در ناحیه دردناک موجب تسکین می شود، اگرچه دلایل آن کاملا واضح نیست. مثال های آن شامل استفاده از یخ کمردرد و استفاده از پارچه حرارتی برای درد گردن می باشد.

زمان

سرانجام، زمان به خودی خود ممکن است انتخاب درمانی برای آنهایی که درد مزمن دارند باشدف چون حتی دردهای مزمن ممکن است خود بخود خوب شود ، گاهی از اوقات حتی بدون درمان رفع می گردند.

- ورزش در دوران بارداری _ فوائد ، مضرات ، روش انجام ، کدام ورزش بهتر است

 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487 5487

آیا ورزش در دوران حاملگی به من كمك می كند؟
از آنجا كه ورزش می تواند موجب افزایش كشیدگی طبیعی عضلات، قدرت و استقامت آنها شود، در نتیجه می تواند به تحمل اضافه وزن دوران بارداری كمك كند، مادر را برای فشار زایمان آماده سازد و پس از زایمان بازگشت بدن مادر را به حالت طبیعی آسانتر كند. همچنین فعالیت دوران حاملگی می تواند مشكلات فیزیكی ناشی از درد پشت و كمر، یبوست، خستگی و كوفتگی بدن، و تورمهای موضعی را كاهش دهد؛ خلق و خوی شما را بهتر كند؛ و حتی می تواند به شما كمك كند تا خواب بهتری داشته باشید.

ورزش كردن در دوران حاملگی چه سودی دارد؟
اگر احساس نفخ یا تهوع صبحگاهی داشته باشید، احتمالا لباس پوشیدن روزانه هم برای شما به اندازه كافی سخت خواهد بود! اما باید بدانید كه كمی ورزش و فعالیت، می تواند انرژی بیشتری به شما ببخشد و احتمالا موجب شود كه احساسی همانند دوران پیش از حاملگی خود داشته باشید. از آنجا كه ورزش موجب بهبود كشیدگی طبیعی عضلات، قدرت و استقامت آنها می شود، به شما در تحمل اضافه وزن دوران حاملگی كمك می كند. شما را برای فشار زایمان آماده كرده و بازگشت بدن شما را پس از زایمان به حالت طبیعی بسیار آسانتر خواهد كرد. قبل از آغاز هرگونه برنامه ورزشی، اطمینان حاصل كنید كه دستورالعملهای مربوط به سلامتی و ایمنی را رعایت كرده اید، خصوصا حالا كه حامله هستید!

ورزش كردن در این دوره، مزایای زیر را به ارمغان خواهد آورد:

به شما انرژی بیشتری خواهد داد.

حاملگی موجب از دست دادن انرژی بدن شما می شود، اما تمرینهای منظم ورزشی، مانند پیاده روی سریع، شما را قادر خواهد ساخت كه فعالیتهای روزانه خود را انجام دهید. ورزش، سیستم قلبی- عروقی شما را تقویت خواهد كرد، در نتیجه شما به سادگی خسته نخواهید شد. با عضلات قوی و كشیده، شما به تلاش كمتری برای انجام فعالیتهای روزمره خود از قبیل خرید یا ملاقاتهای كاری نیاز خواهید داشت.

به شما كمك می كند تا برای مرحله دشوار زایمان آماده شوید.

این نتیجه را به خوبی خواهید دید، هر چه وضعیت بدنی بهتری داشته باشید، قویتر خواهید بود و بهتر از عهده زایمان برخواهید آمد. زایمان مشابه با دویدن در دوی ماراتن است؛ به استقامت، اراده و توجه نیاز دارد. فعالیت فیزیكی در دوران حاملگی، آمادگی خوبی برای مرحله سخت زایمان است. بعلاوه، برخی محققان نشان داده اند كه جنین خانمهایی كه در دوران حاملگی ورزش می كرده اند، مراحل دشوار زایمان را بهتر از سایر خانمها تحمل می كنند.

ناراحتیهای حاملگی را كاهش می دهد.

ورزش و تمرین موجب تقویت و كشیده شدن عضلات شما می شود، كه به شما كمك خواهد كرد تا بهتر از عهده دردها و ناراحتیهای دوران حاملگی برآیید. حركتهای كششی دردهای پشت و كمر را كاهش می دهد، پیاده روی موجب بهبود گردش خون و شنا موجب تقویت عضلات شكمی می شوند.

افسردگیهای دوران حاملگی را از بین می برد.

حاملگی را می توان یك تمرین ۹ ماهه برای یك واقعه بزرگ (زایمان و تولد كودك) دانست؛ پس از آنكه هیجان اولیه اطلاع دادن حاملگی به اطرافیان از بین برود، شما می مانید و انتظار! در ماههای ششم یا هفتم، بارداری می تواند ملالت آور یا حتی كسل كننده شود و افزایش وزن و خستگی (كه فعالیتهای اجتماعی شما را محدود می كند) ممكن است موجب بی حوصلگی مضاعف گردد. پیدا كردن یك فعالیت سازگار وضعیت بارداری، می تواند راه حلی برای این مشكلات باشد.

به شما كمك می كند تا خواب بهتری داشته باشید.

وقتی در تما روز وزنه ای را در جلوی شكم خود حمل می كنید، پیدا كردن وضعیت مناسبی كه بتوانید در شب، خواب راحتی داشته باشید، یك مشكل اساسی خواهد بود. ورزش به شما كمك می كند تا تمام انرژی اضافی خود را بسوزانید، و آنقدر شما را خسته خواهد كرد تا بتوانید به یك خواب آرام و راحت بروید.

استرس را كاهش داده و توان روحی شما را افزایش می دهد.

بارداری و به دنیا آوردن یك كودك، واقعه مهمی است كه زندگی شما را تغییر خواهد داد و می تواند موجب هیجان و در عین حال دستپاچگی شما شود. یك مطالعه نشان داده است كه ورزش می تواند میزان هورمون سرتونین را افزایش دهد. این هورمون، یك ماده شیمیایی است كه در مغز ترشح می شود و به خلق و خو و اخلاق ربط دارد. در نتیجه ورزش می تواند روح تازه ای به شما ببخشد. هنگامی كه احساس افسردگی می كنید، موسیقی مورد علاقه خود را بگذارید و یك رقص آرام را در اطاق نشیمن آغاز كنید یا در یك كلاس رقص آرام ثبت نام كنید. همچنان به تمرینهای سبك آیروبیك ادامه دهید و به مربی خود اطلاع دهید كه حامله هستید.

تصورتان را از خودتان و شخصیتتان بهبود می بخشد.

تصور كنید اندام شما به ظریفی و نازكی گذشته نیست و هرچند كه می دانید این اتفاق دلیلی كاملا دلچسب و شیرین دارد، اما مشاهده اینكه سایز اندامهای بدن شما مرتبا افزایش می یابد و به اندازه ای می رسد كه قبلا هرگز نبوده است، می تواند شما را دلسرد یا افسرده كند! ورزش و فعالیت به شما كمك می كند كه كمتر احساس افسردگی كنید. همچنین، ورزش به بدن شما كمك خواهد كرد تا پس از زایمان، به سرعت به وزن و شكل طبیعی خود بازگردد.

به شما كمك خواهد كرد تا پس از زایمان، اندام خود را سریعتر به حالت طبیعی برگردانید.

همین انگیزه می تواند برای بسیاری از خانمها كافی باشد تا برنامه ورزشی منظمی را در طول دوران حاملگی خود پیگیری كنند. اگر به گونه ای برنامه ریزی كرده باشید كه ماهیچه های بدنتان در تمام دوران حاملگی، قدرت و كشیدگی مناسبی داشته باشند، پس از زایمان، بدن شما راحت تر می تواند به حالت طبیعی خود باز گردد.

آیا ممكن است ورزش بنا به دلایلی برای من مضر و نامناسب باشد؟
برخی از خانمهای باردار باید در زمان ورزش، مراقبت بیشتری از خود به عمل آورند. بهتر است پیش از شروع هر نوع برنامه ورزشی، با پزشك خود مشورت كنید اگر شما:

- سابقه سقط جنین داشته اید؛
- قبلا یك زایمان زودرس داشته اید؛
- می دانید كه این بار در معرض خطر زایمان زودرس قرار دارید؛
- می دانید كه دچار عارضه پایین قرار گرفتن جفت هستید؛
- خونریزی واضح داشته اید؛
- در كمر یا مفاصل ران خود مشكل دارید؛
- از قبل، دچار یك مشكل پزشكی یا عارضه خاص هستید؛
- فشار خون بسیار بالا دارید؛
- احتمال دارد كه چند قلو باردار باشید.
من یك برنامه ورزشی نسبتا سنگین دارم. آیا ادامه آن در دوران حاملگی ایمن و مناسب است؟
اگر شرایط عمومی بدنی شما مناسب باشد می توانید به برنامه خود ادامه دهید. بر اساس یك مطالعه، خانمهای باردار سالمی كه در شرایط مناسب بدنی به سر می برند و پیش از حاملگی نیز ورزش می كرده اند، می توانند به برنامه ورزشی خود در دوران حاملگی نیز ادامه دهند و مشكلی برای سلامتی یا رشد كودك آنها پیش نخواهد آمد. پژوهشگران تعداد زیادی خانم حامله را كه ۶ بار در هفته به ورزش سنگین یا متوسط می پرداختند، مورد مطالعه قرار دادند. هنگامی كه محققان مدت زمان زایمان، اضافه وزن دوران حاملگی و وزن نوزاد را مقایسه كردند، هیچ تفاوتی بین ورزشكاران و گروه كنترل نیافتند. به هر حال، حتما پزشك یا مامای خود را در جریان ادامه برنامه ورزشی خود قرار دهید.

كدام ورزشها بهترین انتخاب برای دوران حاملگی هستند؟
پیاده روی، آهسته دویدن، شنا، استفاده از دوچرخه های ثابت (خانگی) و ورزشهای آبی سبك مخصوص دوران حاملگی، تا زمانی كه بیش از حد به آنها نپردازید مناسب و ایمن هستند. در صورتی كه یك مربی رسمی را كه در زمینه ورزش خانمهای حامله تجربه داشته باشد پیدا كنید، یوگا و پیلاتس نیز انتخابهای مناسبی خواهند بود.

اگر تا كنون هرگز ورزش نكرده باشم، باید مراقب چه مواردی باشم؟
تا زمانی كه پزشك یا ماما ممنوعیتی برای ورزش در نظر گرفته باشد، می توانید برنامه های ورزشی سبك یا متوسط را ادامه دهید. ورزشهای كم فشار و سبك همچون پیاده روی یا شنا را انتخاب كنید و مدت زمان جلسات تمرین خود را كوتاه در نظر بگیرید. همچنین می توانید در كلاسهای ویژه دوران حاملگی شركت نمایید تا اطمینان حاصل كنید كه ورزشها و تمرینهای كلاس برای شما كاملا ایمن و مناسب هستند.

آیا باید برنامه ورزشی خود را در دورانهای مختلف حاملگی، تغییر دهم؟
بله. حتی اگر شما قبل از بارداری نیز ورزش می كردید، طبیعتا تمایل خواهید داشت تا حجم و شدت برنامه ورزشی خود را كاهش دهید تا با رحم در حال رشد شما سازگار باشد. بعلاوه باید دستورالعملهای كلی ورزش برای خانمهای حامله را نیز رعایت كنید. بویژه در سه ماهه اول حاملگی، لازم است كه از گرم شدن بیش از حد بدن جلوگیری كنید. پس از سه ماهه اول نیز باید از تمرینها یا ورزشهایی كه لازم است برای مدت طولانی بر روی پشت خود دراز بكشید یا در یك مكان ثابت بایستید، صرف نظر نمایید، زیرا موجب خواهند شد كه خون رسانی به رحم و جنین كاهش یابد.

كدام یك از ورزشها برای دوران حاملگی توصیه نمی شوند؟
ورزشهایی كه احتمال زمین خوردن شدید در آنها زیاد باشد، یا حتی احتمال از دست دادن تعادل در آنها وجود داشته باشد، گزینه های مناسبی برای خانمهای حامله نخواهند بود. این ورزشها شامل اسب سواری، ژیمناستیك و انواع اسكی هستند. بعلاوه اكثر پزشكان و ماماها توصیه می كنند كه پس از سه ماهه دوم، حتی اگر یك دوچرخه سوار حرفه ای هستید، دوچرخه سواری را كنار بگذارید؛ زیرا احتمال زمین خوردن در آن وجود دارد. با این حال می توانید از دوچرخه های ثابت تا زمانی كه مایل باشید استفاده كنید.

چگونه می توانم بفهمم كه آیا برنامه ورزشی من بیش از حد سنگین است یا نه؟
بطور كلی برنامه ورزشی نباید موجب خستگی شدید در شما شود. به وضعیت بدنی خود توجه كنید و در صورتی كه احساس خستگی كردید، تمرین را متوقف كنید. از آنجایی كه اكسیژن كمتری برای تمرینهای آیروبیك (هوازی) در اختیار اندامهای شما قرار می گیرد، در دوران حاملگی، ضربان قلب شما باید حداكثر ۶۰% بیشتر از حالت عادی شود. برخی از خانمها مایلند كه ضربان قلب خود را در حین ورزش كنترل كنند، اما شما هرگز نباید صرفا بر ضربان قلب خود (به عنوان معیاری برای تعیین شدت مناسب ورزش) تكیه كنید، زیرا میزان ضربان قلب در طول دوران حاملگی تغییرات وسیعی دارد. یك قانون كلی این است كه: اگر نمی توانید در طول تمرین، یك مكالمه عادی را به راحتی انجام دهید، سرعت تمرین خود را كم كنید.

در صورتی كه یكی از این موارد را مشاهده كردید، بلافاصله ورزش را متوقف كنید: سرگیجه، تنگی نفس، احساس ضعف یا غش، خونریزی از واژن، احساس سختی در راه رفتن، انقباضات شكمی یا توقف غیر معمول حركات جنین. توجه داشته باشید كه اغلب كودك شما در طول تمرین شما، بسیار ساكت و آرام خواهد بود.

بعد از زایمان، كدام ورزشها را می توانم انجام دهم؟
اكثر مادران دوست دارند بدانند كه چه زمانی می توانند انجام تمرینات ورزشی را برای كاهش وزن و بازیابی تناسب اندام خود شروع كنند. شاید بازگرداندن بدن به حالت طبیعی مهمترین خواسته شما پس از زایمان باشد، اما شما باید این فرآیند را به آرامی آغاز كنید. اولا، باید اطمینان حاصل كنید كه از لحاظ فیزیكی بدن شما آماده آغاز فعالیت می باشد. آنگاه می توانید فرآیند بازیابی اندام قبلی خود را با انجام یك سری از تمرینهای كششی و استقامتی آغاز كنید. همینكه آمادگی كافی در شما ایجاد شد، می توانید مجموعه دوم تمرینهای ورزشی را نیز آغاز كنید. اگر زایمان شما از طریق سزارین بوده است، می توانید به محض احساس آمادگی، تمرینهای آرام و سبك شكم و كف لگنی را آغاز نمایید كه این امر موجب افزایش سرعت بهبود شما خواهد شد.

اگر خونریزی تازه از واژن را مشاهده كردید، احتمالا فعالیت بدنی بیش از حد انجام داده اید و باید استراحت بیشتری بكنید.

پس از تولد كودكم، به خاطر كارهای زیادی كه دارم، نمی توانم ورزش كنم. چه پیشنهادی برای من دارید؟
صرفنظر از بحث توان بدنی، پیدا كردن وقت كافی برای ورزش كردن نیز برای یك مادر كه تازه زایمان كرده است، سخت خواهد بود. اما راههایی وجود دارد كه كودك خود را هم در فعالیت ورزشی به همراه خود ببرید، و یا اینكه زمانی را برای انجام حركتهای ورزشی در حین انجام كارهای روزمره كودك خود پیدا كنید. حتی یك پیاده روی سریع روزانه به طرف پارك نزدیك محل سكونت تان، با همراه بردن كالسكه كودك، می تواند به شما كمك كند تا وضعیت بدنی بهتری پیدا كنید. یا انجام تمرینات لگنی هنگامی كه با كودك خود بازی می كنید. هر كس بسته به شیوه زندگی خود می تواند یك یا چند تمرین ورزشی ساده را بطور روزانه یا هفتگی در برنامه خود بگنجاند.

انجام ورزش شنا در هنگام بارداری :

شنا كردن جریان خون را بهبود می بخشد، كشیدگی طبیعی و توان ماهیچه ها را افزایش می دهد، و استقامت عضلات را به ارمغان می آورد. اما دلیل اصلی پیشنهاد شنا به عنوان ورزش برای دوران حاملگی آن است كه در حین شنا، شما كه افزایش وزن دوران بارداری را تحمل می كنید در هنگام ورزش احساس بی وزنی می كنید و از طرف دیگر می توان گفت كه تقریبا احتمال صدمه و جراحت در این ورزش وجود ندارد. وقتی كه در حالت شناور در آب قرار دارید، احساس می كنید كه هیچ اضافه وزنی ندارید. بعلاوه، شنا موجب می شد كه عضلات نیز قدرت و وضعیت بهتری پیدا كنند.

قبل از شروع این ورزش، ابتدا با پزشك یا مامای خود مشورت نمایید. اگر پیش از دوران حاملگی، یك شناگر دائمی بوده اید، احتمالا مشكلی برای ادامه برنامه ورزشی خود نخواهید داشت. حتی اگر شنا برای شما ورزشی جدید است، باز هم در صورت مراقبتهای لازم می توانید به آن بپردازید.

ورزش را به آرامی آغاز كنید، گرم كردن (پیش از ورزش) و خنك كردن (بعد از آن) را فراموش نكنید، و بیش از حد به خود فشار نیاورید. فقط به یاد داشته باشید: شما تنها می خواهید سالم و سرحال بمانید، پس فعالیتهای شدید ورزشی را كنار بگذارید و چند دور شنا در طول یا عرض استخر به طور مداوم را برای بعد از زایمان بگذارید، زیرا شما را بیش از حد خسته خواهد كرد.

نوعی از شنا را انتخاب كنید كه برایتان راحت تر باشد. تركیب متناوبی از شنای پروانه با شناور شدن بر سطح آب به روی پشت در حالی كه با پا ضربات آرامی 5487 به آب می زنید، می تواند یك تمرین مناسب باشد. دقت كنید كه اگر در ناحیه مفصل شرمگاهی خود (در جلوی لگن) احساس درد می كنید، از شنای پروانه خودداری كنید.

سه ماهه اول: در صورتی كه توان بدنی شما اجازه می دهد، به صورت یك روز در میان به مدت ۲۰ دقیقه شنا كنید تا بهترین بهره را از این ورزش ببرید. در صورتی كه شنا، اولین فعالیت صبحگاهی شما باشد، می تواند حالت تهوع صبحگاهی (ویار) را از بین ببرد و انرژی كافی برای طول روز به شما بدهد.

سه ماهه دوم: با افزایش دوران حاملگی، نیازی به متوقف كردن شنا نیست، زیرا این فعالیت ورزشی برای شما آسان است. آب در حین تمرین از مفاصل و رباطهای شما محافظت می كند و از بروز آسیب دیدگی یا گرم شدن بیش از حد بدن شما جلوگیری خواهد كرد.

سه ماهه سوم: احتمالا شما نیازی به تغییر برنامه ورزشی خود نخواهید داشت، اما استفاده از 5487 مایو مخصوص یا لباس شنای دوران حاملگی می تواند وضعیت بهتری را برای شما ایجاد كند. به دنبال كلاسهای ورزشهای سبك آبی بگردید كه در اطراف محل سكونت شما برگزار شده و مربی لایقی داشته باشد. از دستورالعملهای كلی برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد بدن، استفاده كنید.

آیا در هنگام بارداری می توانم به دویدن بپردازم ؟

این تمرینها را برای سه دوره بررسی می كنیم: سه ماهه اول، سه ماهه دوم و سه ماهه سوم.

دویدن آرام می تواند سریعترین و موثرترین راه برای به فعالیت درآوردن قلب و بدن باشد. همچنین، می توانید این فعالیت را در هر بخش از برنامه روزانه كه وقت كافی دارید انجام دهید: یك روز كه وقت كافی ندارید ۱۵ دقیقه بدوید، و روز دیگر كه وقت كافی دارید حدودا نیم ساعت را به دویدن اختصاص دهید. با این حال، اگر پیش از حامله شدن تجربه این ورزش را نداشته اید، این فعالیت احتمالا نمی تواند گزینه مناسبی برای شما باشد. در دوران حاملگی، بدن شما میزان بیشتری از هورمون ریلكسین را ترشح می كند، كه مفاصل شما را شل كرده و احتمال مصدومیت را در شما افزایش می دهد. پس اگر یك دونده حرفه ای نیستید، بهتر است حداقل تا زمان زایمان، از این كار صرف نظر كنید. بارداری دوران مناسبی برای شروع این فعالیت نیست و بهتر است به پیاده روی یا فعالیتهای دیگری كه برای خانمهای حامله ایمن و بی خطر است بپردازید. دویدن فشار زیادی بر لگن شما وارد می كند، پس انجام تمرینهای لگنی را در حین دویدن فراموش نكنید: انجام این تمرینها تنها چند دقیقه قبل و بعد از دویدن، كافی نخواهد بود.

سه ماهه اول: موارد احتیاطی و پیشگیری معمول را (از قبیل زیر نظر گرفتن ضربان قلب، و نوشیدن مقادیر زیاد آب قبل، بعد و در حین دویدن) مراعات نمایید. در غیر این صورت، ممكن است بدن شما مقادیر زیادی آب را از دست بدهد، كه در نتیجه ممكن است خونرسانی به رحم كاهش یافته و حتی موجب بروز انقباضات زودرس زایمانی نیز شود. از دویدن در هوای گرم و مرطوب خودداری كنید. گرم شدن بیش از حد بدن، خصوصا در سه ماهه اول، ممكن است خطرات بالقوه ای برای كودك شما داشته باشد؛ شما باید از گرم شدن بیش از حد بدن خود جلوگیری نمایید. بعلاوه، كفشهای مناسبی را انتخاب كنید كه پاهایتان را به میزان كافی حمایت كنند.

سه ماهه دوم: محل مركز ثقل بدن شما در حال تغییر است و شكم شما در حال بزرگ شدن می باشد؛ در نتیجه احتمال لیز خوردن و افتادن برای شما زیاد شده است. برای ایمنی بیشتر تنها در مسیر پیاده روهای صاف و مسطح به دویدن بپردازید. اگر تعادل خود را از دست دادید، سعی كنید كه در جهت مناسبی بر روی زمین بیفتید: به پهلو، یا روی دستها و زانوها؛ از افتادن بر روی شكم به شدت جلوگیری كنید.

سه ماهه سوم: همانند سه ماهه اول و دوم، مراقب خود باشید. به یاد داشته باشید كه اگر خیلی خسته هستید، به سراغ این فعالیت نروید. هرچند عدم تحرك برای شما نامناسب است، تحرك بیش از حد نیز می تواند خطرناك باشد. خانمهایی كه پیش از بارداری نیز دویدن یا آهسته دویدن را انجام می دادند، می توانند با لذت به این كار ادامه دهند. اگر چه با افزایش سن حاملگی بهتر است مسافت، زمان و شدت فعالیت خود را كاهش دهید. به بدن خود فشار نیاورید و مراقب علائم خطر احتمالی باشید.

تمرینهای آیروبیك:

تمرینهای آیروبیك، قلب و ریه های شما را تقویت می كند و كشیدگی طبیعی مناسبی را برای عضلات به ارمغان می آورد. شما می توانید در دوران حاملگی به طور منظم به تمرینهایی بپردازید كه فشار شدید نداشته باشند (یعنی لگد یا پرش نداشته و همواره یكی از پاها بر روی زمین قرار داشته باشد تا از شدت فشار بر روی مفاصل كاسته شود)؛ و با نزدیك شدن به پایان دوران حاملگی به تدریج از میزان تمرین خود بكاهید.

هرچند شما می توانید با استفاده از یك نوار ویدئویی تمرینها، در خانه نیز به تمرین بپردازید و وضعیت بدنی خود را در حالت مناسبی نگه دارید، اما انتخاب یك كلاس كه ویژه خانمهای حامله طراحی شده باشد، بهترین گزینه ممكن است. در اینصورت از همراهی با خانمهایی كه وضعیتی مشابه با شما دارند لذت خواهید برد و می توانید اطمینان یابید كه مربی كلاس از تمرینهایی استفاده می كند كه با وضعیت خانمهای حامله بهترین سازگاری را دارد. اگر در یك كلاس معمولی آیروبیك ثبت نام كرده اید، به مربی خود اطلاع دهید كه باردار هستید، به این ترتیب او می تواند تمرینهایی را كه برای شما سنگین است تا حدی تغییر دهد.

هرچند تمرینهای سبك آیروبیك، تمرینهای مناسبی برای دوران حاملگی هستند اما اگر عضلات كف لگن شما ضعیف باشند، حتی این تمرینهای سبك نیز ممكن است موجب خروج یا نشت ادرار شوند. انجام تمرینهای آیروبیك بیشتر از چند بار در هفته نیز ممكن است موجب بروز این عارضه در دوران بارداری شود. در طول تمرین ماهیچه های كف لگنی خود را در حالت فشرده و منقبض نگه دارید تا از خروج غیر ارادی ادرار جلوگیری كنید. انجام چند تمرین مخصوص برای تقویت عضلات كف لگن (قبل و بعد از جلسه اصلی) می تواند تا حد زیادی بروز این مساله را كاهش دهد.

همچنین با رعایت نكات زیر در تمرینات، می توانید از وارد آمدن فشار بیش از حد به مفاصل خود جلوگیری نمایید:

-

مادر highrisk كیست ؟

راههای پیشگیری از معلولیت نوزاد چیست ؟

 5487برای بسیاری از زنان حاملگی یك دوره 9 ماهه معمول می باشد و منجر به تولد نوزاد سالم می شود ولی در بعضی از زنان مشكلات پزشكی و غیر پزشكی در این دوران 9 ماهه اتفاق می افتد كه به این گروه از افراد زنان با حاملگی پر خطر گفته می شود.

حاملگی پر خطر در %8-6 كل حاملگی ها رخ می دهد ولی این خطرات می تواند باعث بروز عوارض جدی در نوزاد گردیده یا حتی منجر به فوت وی شود. در زیر به گروهی از عوامل كه می توانند منجر به حاملگی پر خطر شوند نام می بریم :

1- دیابت مادر

2- بالا بودن فشار خون مادر

3- زایمان زودرس

4- سابقه سقط های مكرر / مرده زایی

5- سن بالای مادر بیش از 35 سال یا سن پایین مادر کمتر 17 سال

6- پارگی زودرس پرده های جنین

7- خونریزی در دوران بارداری

8- مثبت بودن جواب تست های آزمایشگاهی مثل Tripel Test

9- سونوگرافی غیر طبیعی

10- كوچك تر بودن جنین نسبت به سن جنین

11- اختلالات جفت

12- سابقه نازایی قبلی

13- وضعیت غیر طبیعی جنین در هنگام زایمان

14- وزن بالای جنین / وزن پایین جنین

15- سابقه بیماریهای ژنتیكی در خانواده

16- تماس با اشعه، دارو یا سموم یا عفونت هایی كه برای جنین خطرناك هستند.

17- سابقه ابتلا مادر به HIV یا سایر بیماریهای مقاربتی

 5487بهترین راه برای جلوگیری از معلولیت در نوزادان شناسایی حاملگی های پرخطر، درمان و كنترل آنها می باشد.

 5487بطور مثال :

1- كنترل قند و فشار خون مادر در طی دوران بارداری

2- مشاوره ژنتیك خصوصاً در موارد ازدواج فامیلی – سابقه فرزند معلول در خانواده – سن بالای مادر و ...

3- كنترل های مرتب آزمایشگاهی و اولتراسونوگرافی برای تشخیص زودرس ضایعات جنین

4- استفاده به موقع از زایمان بطریقه سزارین مثل مواردی كه جنین وضعیت غیر طبیعی دارد (پوزیشن پا – شانه ... )

5- آماده بودن وسایل احیا و مراقبت نوزاد در زمان زایمان مادر با حاملگی پر خطر و حضور متخصص كودكان حین زایمان.

6- در موارد خونریزی استراحت مادر می تواند كمك كننده باشد.

7- احتناب از استعمال سیگار و سایر دخانیات – دارو بدون تجویز پزشك.

8- اجتناب از محیط هایی كه دمای بسیار بالایی دارند مثل سونا

9- اجتناب از تماس با مواد شیمیایی (خانه – محیط كار)

10- اجتناب از رفت و آمد در محل های شلوغ